Merhabalar,

Teknik bir yazı değil, teknik bir olayla ilgileniyorsanız diğer yazılara bakabilirsiniz. Sitenin güncel içeriği göz önünde bulundurulduğunda bu yazının gayet aykırı bir yazı olduğu kesin. Bu tür yazılarda deneyimimin olmadığı da bir o kadar kesin. Bu tür yazılar yazmaya devam edeceğim de aslında bir o kadar kesin. Ama daha da kesin olan şey bu yazının üstüne daha çok teknik yazı yazma isteğimin artacağı…

Öznel olabilen, çeşitli konular hakkında öznel yorumlarını ve analizlerini yapabilen insanları hayretle izlemişimdir. Onlar hep sürüden kopuk gezerler nedense, hep bir köşededirler. Sanırım bazı şeyleri yapabilmek, kendi yorumunu katabilmek için önce belirli bir miktar deneyime sahip olmak gerekiyor. Bu söylediğimi çoğu insanın zaten söylediğini ve düşündüğünü biliyorum, sokakta yürürken herhangi birine bu görüşümü açsam sanırım benim şu ana kadar bunu söylememiş, düşünmemiş olmamı bayağı bir yadırgardı. Deneyimle sabit bu, insanlar herşeyi biliyor nedense… çok ilginç… aferim… Ama kimse kusura bakmasın, ne ne kadar düşünülürse düşünülsün, ne ne kadar söylenilirse söylensin, insanların çoğunun çok basit bir şekilde tam olarak bu sözün içindeki gerçek anlamı kavrayıp o anlam yönünde hareket ettiğini sanmıyorum, sanmıyorum değil, olmadığını görüyorum. Robotlarla ilgileniyorum. Robotların alıcıları vardır, algılarlar. Robotların işlemcileri vardır, işlerler, düşünürler, karar verirler. Ve robotların hareket organları vardır, düşünceler yönünde harekete geçerler. Robotlar ayrıca uzaktan da kontrol edilebilirler, yani bazen de sadece yaparlar. Robotları kendimizi model olarak yaptığımız zaten açık, biraz daha açık oldu sanırım. Şimdi bunu tamamen kavradığıma inandığımdan, öznel davranan, ortaya öznel şeyler koyan insanlara daha bir hayretle bakıyorum, iyiki varsınız…

Yüzmek en sevdiğim spordur, yaptığım tek spor gerçi de… oraya girmeye gerek yok, konu dağılır. Evet yüzmeyi çok severim, hep yapmak isterim. Yüzmeye gidene kadar da içimde hep bir yüzme isteği olur, yüzünce de aslında bu istek gitmez, saatlerce yüzmek isterim. Ama bir şekilde kafamı suya daldırınca suyun içinde olmaya dayanamam, hemen çıkartmak isterim kafamı. Suyu da severim aslında. Nefesimi tutamadığımda mı acaba? Sanmıyorum, çünkü tutmayı denediğimde çok daha iyi sonuçlar alabiliyorum :P. Peki neden o zaman?

Neden insan bir kavramı (bundan sonra A olarak hitap edeceğim) elde etmeyi bu kadar çok isterken o kavramın aracına (bundan sonra Ş, neden X ve Y demediysem… aykırı yazı işte…) gömülmekten bu denli korkabilir? Benim suya gömülmekten korktuğum gibi. Acaba burada önemli olan A mıdır, yoksa Ş mi? Herhangi bir Ş eğer seni A ya götürüyorsa, Ş’nin buradaki önemi nedir? Eğer Ş tamamen bir araç ise, A ya ulaşıldığında Ş değerini kaybetmez mi? Ama Ş olmadan A da olamayacağından, A mı Ş’ye muhtaçtır yoksa Ş mi A’ya? Bütün bu sorular birlikte düşünüldüğünde aslında açıkca A ve Ş’nin beraber olması gerektiği görülür, buradaki olay zannımca safça sorulmuş olan “muhtaç mıdır” sorusundan daha da öteye gitmektedir. A da, Ş de aslında istenilendir. Bazen bu ikisi karışır, biri A ister biri Ş, ama ilginç olan Ş’yi istemek için A bir araç olarak kullanılamaz, mantıksızdır. Ş sadece ve sadece A istenilerek elde edilebilir ve Ş ile beraber A’ya kavuşulur. İnsan kendisini Ş’ye adamadan A’ya ulaşabilir mi o zaman? Hayır. İçinde hep bir A arzusu vardır. Bunun için Ş’ye gömülebilmesi gerekir. Yoksa ortada bir A olamaz. Ş eğer A’ya götürmek istemiyorsa, Ş aslında A’yı arzuladığını iddaa etmemelidir.

Ş’nin iyiliklerini fark ettikten sonra A’ya ulaşma isteğim ortaya çıktı, A’yı belkide tam olarak hiç istememiştim. Ş biraz sıcaktı, gömülüp yanmaktan korktum. Ama korkak değilim, Ş ye gömüldüm. Ş sıcak bir su gibi beni kaynatırken A isteğim iyice arttı, çünkü Ş’yi öğrenirken A’yı daha da iyi kavramaya başladım. Ş’ye A’dan bahsettiğimde, Ş dondu, Ş’de yüzemedim, kıyısında bekledim. Ş sonra kendi sıcaklığı ve iyilikleriyle eridi, aktı gitti ve kaçtı. Kaçtı, çünkü ben de bir Ş’yim. Bu yazıyı Ş’siz A’ya yazıyorum. İyiki varsın…

A’ya Ş ile ulaşanlar, iyiki varsınız…